رتینوبلاستوما یک سرطان چشم است که از شبکیه شروع می شود پوشش حساس داخل چشم شما. رتینوبلاستوما معمولاً کودکان خردسال را درگیر می کند ، اما به ندرت در بزرگسالان اتفاق می افتد.
شبکیه شما از بافت عصبی تشکیل شده است که هنگام عبور از جلوی چشم شما نور را حس می کند. شبکیه از طریق عصب بینایی شما به مغز سیگنال می فرستد ، جایی که این سیگنال ها به عنوان تصویر تفسیر می شوند.
یک نوع نادر از سرطان چشم ، رتینوبلاستوما رایج ترین شکل سرطان چشم در کودکان است. رتینوبلاستوما ممکن است در یک یا هر دو چشم ایجاد شود.
از آنجا که رتینوبلاستوما بیشتر نوزادان و کودکان کوچک را درگیر می کند ، علائم نادر است. علائمی که ممکن است متوجه شوید عبارتند از:
در صورت مشاهده تغییراتی در چشم فرزندتان که شما را نگران می کند ، با پزشک کودک خود وقت بگیرید. رتینوبلاستوما یک سرطان نادر است ، بنابراین پزشک کودک شما ممکن است ابتدا سایر موارد شایع چشم را کشف کند.
اگر سابقه خانوادگی رتینوبلاستوما دارید ، از پزشک اطفال خود بخواهید چه زمانی کودک شما باید معاینات منظم چشم را برای غربالگری رتینوبلاستوما آغاز کند.
رتینوبلاستوما زمانی اتفاق می افتد که سلول های عصبی در شبکیه دچار جهش های ژنتیکی شوند. این جهش ها باعث می شود سلول ها در هنگام مرگ سلول های سالم به رشد و تکثیر خود ادامه دهند. این توده تجمع یافته سلول ها تومور ایجاد می کند.
سلولهای رتینوبلاستوما می توانند بیشتر به چشم و ساختارهای مجاور حمله کنند. رتینوبلاستوما همچنین می تواند به سایر مناطق بدن از جمله مغز و ستون فقرات گسترش یابد (متاستاز کند).
در اکثر موارد ، مشخص نیست که چه عواملی باعث جهش های ژنتیکی منجر به رتینوبلاستوما می شوند. با این حال ، این امکان وجود دارد که فرزندان جهش ژنتیکی را از والدین خود دریافت کنند.
جهش های ژنی که خطر ابتلا به رتینوبلاستوما و سایر سرطان ها را افزایش می دهند می توانند از والدین به فرزندان منتقل شوند.
رتینوبلاستومای ارثی از طریق والدین به فرزندان به الگوی اتوزومی غالب منتقل می شود ، این بدان معنی است که فقط یک والدین برای انتقال بیشتر خطر رتینوبلاستوما به فرزندان به یک نسخه تک ژن جهش یافته احتیاج دارند. اگر یکی از والدین یک ژن جهش یافته داشته باشد ، هر کودک 50 درصد احتمال دارد که آن ژن را به ارث برساند.
اگرچه یک جهش ژنتیکی خطر ابتلا به رتینوبلاستوما را در کودک افزایش می دهد ، اما به این معنی نیست که سرطان اجتناب ناپذیر است.
كودكانی كه به فرم ارثی رتینوبلاستوما مبتلا هستند ، تمایل به ابتلا به این بیماری در سنین پایین دارند. رتینوبلاستوما ارثی نیز برخلاف فقط یک چشم ، در هر دو چشم مشاهده می شود.
كودكان تحت درمان با رتینوبلاستوما خطر بازگشت سرطان در چشم درمان شده و اطراف آن را دارند. به همین دلیل ، پزشک کودک شما معاینه های بعدی را برای بررسی وجود رتینوبلاستومای مکرر در نظر می گیرد. پزشک ممکن است یک برنامه معاینه پیگیری شخصی برای کودک شما طراحی کند. در اکثر موارد ، این احتمالاً شامل معاینات چشمی هر چند ماه چند سال اول پس از پایان درمان رتینوبلاستوما است.
علاوه بر این ، كودكانی كه به فرم ارثی رتینوبلاستوما مبتلا هستند ، در سالهای پس از درمان ، در معرض خطر ابتلا به انواع دیگر سرطان در هر قسمت از بدن هستند. به همین دلیل ، کودکان مبتلا به رتینوبلاستوما ارثی ممکن است معاینات منظمی برای بررسی سایر سرطان ها داشته باشند.
در بیشتر موارد ، پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث رتینوبلاستوما می شود ، بنابراین هیچ روش اثبات شده ای برای جلوگیری از بیماری وجود ندارد.
در خانواده هایی که دارای فرم ارثی رتینوبلاستوما هستند ، جلوگیری از رتینوبلاستوما ممکن نیست. با این حال ، آزمایش ژنتیکی خانواده ها را قادر می سازد تا بدانند که کدام یک از کودکان در معرض خطر رتینوبلاستوما هستند ، بنابراین معاینات چشم می تواند در سنین پایین آغاز شود. به این ترتیب ، رتینوبلاستوما ممکن است خیلی زود تشخیص داده شود وقتی تومور کوچک است و هنوز هم امکان درمان و حفظ بینایی وجود دارد.
اگر پزشک تشخیص دهد که رتینوبلاستوما فرزند شما ناشی از یک جهش ژنتیکی ارثی است ، ممکن است خانواده شما به یک مشاور ژنتیک ارجاع شوند.
برای تعیین اینکه:
می توان از آزمایش ژنتیک استفاده کردمشاور ژنتیک می تواند خطرات و مزایای آزمایش ژنتیکی را مورد بحث قرار دهد و به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید که آیا شما ، همسرتان یا سایر فرزندانتان از نظر جهش ژنتیکی مورد آزمایش قرار می گیرید.
آزمایشات و روشهای مورد استفاده برای تشخیص رتینوبلاستوما شامل موارد زیر است:
بهترین روش های درمانی برای رتینوبلاستوما کودک شما به اندازه و محل تومور بستگی دارد ، اینکه آیا سرطان به مناطقی غیر از چشم ، سلامت کلی کودک و ترجیحات شما گسترش یافته است. هدف از درمان بهبود سرطان است. در صورت امکان ، پزشک کودک شما برای حفظ بینایی کودک نیز تلاش خواهد کرد.
شیمی درمانی یک درمان دارویی است که از مواد شیمیایی برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده می کند. شیمی درمانی می تواند به صورت قرص مصرف شود یا از طریق رگ خونی انجام شود. داروهای شیمی درمانی برای از بین بردن سلول های سرطانی به سراسر بدن سفر می کنند.
در کودکان مبتلا به رتینوبلاستوما ، شیمی درمانی ممکن است به کوچک شدن تومور کمک کند ، بنابراین ممکن است از درمان دیگری مانند پرتودرمانی ، سرما درمانی یا لیزر درمانی برای درمان سلولهای سرطانی باقی مانده استفاده شود. این ممکن است احتمال عدم نیاز کودک به جراحی را بهبود بخشد.
شیمی درمانی ممکن است برای درمان رتینوبلاستوما که به بافتهای خارج کره کره چشم یا سایر مناطق بدن گسترش یافته است نیز استفاده شود.
نوع جدیدی از شیمی درمانی ، معروف به شیمی درمانی داخل شریانی ، دارو را مستقیماً از طریق یک لوله کوچک (کاتتر) در شریان چشم به تومور می رساند. در بعضی موارد ، پزشک یک بالون کوچک در شریان قرار می دهد تا دارو را نزدیک به تومور نگه دارد. این نوع شیمی درمانی می تواند به عنوان درمان اولیه انجام شود یا در مواردی که تومور به نوع دیگری از درمان پاسخ ندهد ، استفاده شود.
شیمی درمانی داخل رحمی همچنین برای درمان رتینوبلاستوما که در چشم گسترش یافته استفاده می شود. در این نوع شیمی درمانی ، داروها مستقیماً به چشم تزریق می شوند. شیمی درمانی داخل رحمی هنگامی استفاده می شود که سرطان به سایر درمانها پاسخ ندهد.
در پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی مانند اشعه ایکس و پروتون ها برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می شود. دو نوع پرتودرمانی که در درمان رتینوبلاستوما استفاده می شود عبارتند از:
اشعه داخلی (براکی تراپی). در طی پرتودرمانی داخلی ، دستگاه درمان به طور موقت در تومور یا در مجاورت آن قرار می گیرد.
تابش داخلی رتینوبلاستوما از یک دیسک کوچک ساخته شده از مواد رادیواکتیو استفاده می کند. دیسک در جای خود بخیه زده شده و برای چند روز باقی مانده در حالی که به آرامی تابش را به تومور می دهد.
قرار دادن تابش در نزدیکی تومور احتمال تأثیر بافت بر سلامت چشم را کاهش می دهد.
تابش پرتوی خارجی. تابش پرتوی خارجی پرتوهای پرقدرت را از یک دستگاه بزرگ خارج از بدن به تومور می رساند. هنگامی که کودک شما روی یک میز دراز می کشد ، دستگاه به دور کودک شما حرکت می کند و تابش را تحویل می دهد.
هنگامی که پرتوهای تابشی به مناطق ظریف اطراف چشم مانند مغز می رسند ، اشعه خارجی می تواند عوارض جانبی ایجاد کند. به همین دلیل ، تابش پرتوی خارجی به طور معمول برای کودکان مبتلا به رتینوبلاستوما پیشرفته و کسانی که سایر درمان ها برای آنها مثر نبوده است.
در طی لیزر درمانی ، از لیزر برای از بین بردن رگهای خونی که اکسیژن و مواد مغذی تومور را تأمین می کنند ، استفاده می شود. بدون منبع سوخت ، سلولهای سرطانی ممکن است از بین بروند.
در سرما درمانی از سرمای شدید برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده می شود.
در طی سرما درمانی ، ماده ای بسیار سرد مانند نیتروژن مایع در سلولهای سرطانی یا نزدیک آن قرار می گیرد. پس از یخ زدن سلول ها ، ماده سرد برداشته شده و سلول ها ذوب می شوند. این روند انجماد و ذوب ، که در هر جلسه سرما درمانی چند بار تکرار می شود ، باعث مرگ سلول های سرطانی می شود.
هنگامی که تومور خیلی بزرگ است و با روش های دیگر قابل درمان نیست ، ممکن است از جراحی برای درمان رتینوبلاستوما استفاده شود. در این شرایط ، جراحی برای برداشتن چشم می تواند از شیوع سرطان به سایر قسمت های بدن جلوگیری کند. جراحی رتینوبلاستوما شامل موارد زیر است:
جراحی برای قرار دادن کاشت چشم. بلافاصله پس از برداشتن کره چشم ، جراح یک توپ مخصوص قرار می دهد ساخته شده از پلاستیک یا مواد دیگر در حفره چشم ماهیچه هایی که حرکت چشم را کنترل می کنند به ایمپلنت متصل هستند.
پس از بهبودی کودک ، عضلات چشم با کره چشم کاشته شده سازگار می شوند ، بنابراین ممکن است درست مانند چشم طبیعی حرکت کند. با این وجود کره چشم کاشته شده نمی تواند ببیند.
نصب چشم مصنوعی. چند هفته پس از جراحی ، می توان چشم مصنوعی سفارشی را روی کاشت چشم قرار داد. چشم مصنوعی می تواند متناسب با چشم سالم کودک شما ساخته شود.
چشم مصنوعی پشت پلک ها می نشیند و روی کاشت چشم می چسبد. همانطور که عضلات چشم کودک شما کاشت چشم را حرکت می دهد ، به نظر می رسد که کودک شما چشم مصنوعی را حرکت می دهد.
عوارض جانبی جراحی شامل عفونت و خونریزی است. برداشتن چشم بر روی بینایی کودک تأثیر می گذارد ، اگرچه بیشتر کودکان با گذشت زمان با از دست دادن چشم سازگار می شوند.
آزمایشات بالینی مطالعاتی برای آزمایش روشهای جدید و روشهای جدید استفاده از درمانهای موجود است. در حالی که آزمایشات بالینی به کودک شما این فرصت را می دهد تا جدیدترین روشهای درمانی رتینوبلاستوما را امتحان کند ، اما هیچ درمانی را تضمین نمی کند.
از پزشک کودک خود سوال کنید که آیا فرزند شما واجد شرایط شرکت در آزمایشات بالینی است یا خیر. پزشک کودک شما می تواند در مورد مزایا و خطرات ثبت نام در یک آزمایش بالینی بحث کند.
هنگامی که فرزند شما سرطان تشخیص داد ، احساس طیف وسیعی از احساسات معمول است از شوک و ناباوری گرفته تا گناه و عصبانیت. هر کس روش خود را برای کنار آمدن با موقعیت های استرس زا پیدا می کند ، اما اگر احساس گم شدن می کنید ، ممکن است سعی کنید:
تمام اطلاعات مورد نیاز خود را جمع آوری کنید. در مورد رتینوبلاستوما اطلاعات کافی کسب کنید تا در تصمیم گیری درباره مراقبت از کودک احساس راحتی کنید. با تیم مراقبت های بهداشتی کودک خود صحبت کنید. لیستی از سوال ها را برای قرار دادن در قرار بعدی نگه دارید.
به کتابخانه محلی خود بروید و برای جستجوی اطلاعات از شما کمک بخواهید. برای کسب اطلاعات بیشتر با وب سایت های موسسه ملی سرطان و انجمن سرطان آمریکا مشورت کنید.
یک شبکه پشتیبانی تشکیل دهید. دوستان و خانواده خود را پیدا کنید که می توانند به عنوان مراقب از شما پشتیبانی کنند. عزیزان می توانند هنگامی که نمی توانید در بیمارستان حضور داشته باشید ، فرزندتان را برای بازدید از دکتر همراهی کنند یا در کنار تخت او در بیمارستان بنشینند.
هنگامی که در کنار فرزند خود هستید ، دوستان و خانواده می توانند با گذراندن وقت با فرزندان دیگر یا کمک به اطراف خانه به شما کمک کنند.
از منابعی برای کودکان مبتلا به سرطان استفاده کنید. منابع ویژه ای را برای خانواده های کودکان مبتلا به سرطان جستجو کنید. از مددکاران اجتماعی کلینیک خود در مورد موارد موجود سوال کنید.
گروه های پشتیبانی از والدین و خواهران و برادران شما را در ارتباط با افرادی که احساس شما را درک می کنند ، برقرار می کنند. خانواده شما ممکن است واجد شرایط اردوگاه های تابستانی ، اسکان موقت و سایر حمایت ها باشند.
تا جایی که ممکن است حالت عادی را حفظ کنید. کودکان کوچک نمی توانند درک کنند که چه اتفاقی برای آنها می افتد زیرا تحت درمان سرطان قرار می گیرند. برای کمک به فرزندتان سعی کنید تا حد ممکن یک روال عادی را حفظ کنید.
سعی کنید قرارهایی را ترتیب دهید تا کودک شما هر روز یک ساعت خواب مشخص داشته باشد. زمان صرف غذا را داشته باشید. وقتی کودک احساس رضایت می کند ، برای بازی وقت بگذارید. اگر کودک شما باید وقت خود را در بیمارستان بگذراند ، وسایلی از خانه به همراه داشته باشید که به او کمک می کند احساس راحتی بیشتری داشته باشد.
از تیم مراقبت های بهداشتی خود در مورد راه های دیگر برای راحتی کودک خود از طریق درمان سوال کنید. بعضی از بیمارستانها دارای درمانگران تفریحی یا کارگران مربوط به زندگی کودکان هستند که می توانند روش های خاص تری را برای کمک به کودک در کنار آمدن با آنها ارائه دهند.
در صورت داشتن علائم یا نشانه هایی که باعث نگرانی شما می شود ، با قرار ملاقات با پزشک یا متخصص اطفال کودک خود شروع کنید. در صورت مشکوک بودن به مشکل چشمی ، ممکن است به پزشکی که در زمینه درمان بیماری های چشم تخصص دارد (چشم پزشک) مراجعه کنید.
از آنجا که قرارها می توانند مختصر باشند ، و از آنجا که اغلب زمینه های زیادی برای پوشش وجود دارد ، خوب است که آماده باشید. در اینجا برخی از اطلاعات برای کمک به شما در آماده سازی ، و انتظارات از پزشک فرزندتان آورده شده است.
وقت شما با پزشک فرزندتان محدود است ، بنابراین تهیه لیستی از سوالات زودتر از موعد می تواند به شما کمک کند از وقت بیشتر استفاده کنید. در صورت اتمام زمان ، سوالات خود را از مهمترین تا کم اهمیت ترین لیست کنید. در مورد رتینوبلاستوما ، برخی از سوالات اساسی که باید از پزشک کودک بپرسید عبارتند از:
علاوه بر سوالاتی که برای پرسیدن از پزشک کودک خود آماده کرده اید ، از پرسیدن سوالات دیگر در هنگام ملاقات خود دریغ نکنید.
پزشک کودک شما احتمالاً چندین سوال از شما می پرسد. آماده بودن برای پاسخ به آنها ممکن است زمان بیشتری را برای پوشش سایر نکات فراهم کند. پزشک کودک شما ممکن است بپرسد: