مدولوبلاستوما

مدولوبلاستوما (muh-dul-o-blas-TOE-muh) یک تومور مغزی سرطانی (بدخیم) است که از قسمت تحتانی پشت مغز ، مخچه شروع می شود. مخچه در هماهنگی ، تعادل و حرکت عضلات نقش دارد.

مدولوبلاستوما تمایل به انتشار در مایع مغزی نخاعی (CSF) و دارد. مایعی که مغز و نخاع شما را احاطه کرده و از آن محافظت می کند به مناطق دیگر اطراف مغز و نخاع. این تومور به ندرت به مناطق دیگر بدن گسترش می یابد.

مدولوبلاستوما نوعی تومور جنینی است و توموری که از سلولهای جنینی (جنینی) در مغز شروع می شود. بر اساس انواع مختلف جهش های ژنی ، حداقل چهار زیرگروه مدولوبلاستوما وجود دارد. اگرچه مدولوبلاستوما ارثی نیست ، سندرم هایی مانند سندرم گورلین یا سندرم تورکوت ممکن است خطر ابتلا به مدولوبلاستوما را افزایش دهند.

علائم و نشانه های مدولوبلاستوما ممکن است شامل سردرد ، حالت تهوع ، استفراغ ، خستگی ، سرگیجه ، دوبینی ، هماهنگی ضعیف ، راه رفتن ناپایدار و سایر نگرانی ها باشد. این علائم ممکن است مربوط به خود تومور باشد یا به دلیل تجمع فشار در مغز باشد.

مدولوبلاستوما می تواند در هر سنی رخ دهد ، اما بیشتر اوقات در کودکان خردسال رخ می دهد. گرچه مدولوبلاستوما نادر است ، اما شایع ترین تومور سرطانی مغز در کودکان است. کودکان باید در مراکزی دیده شوند که تیمی از متخصصان کودکان با مهارت و تجربه در تومورهای مغزی کودکان ، با دسترسی به آخرین فن آوری و درمان های کودکان دارند.

تشخیص

روند تشخیص معمولاً با بررسی تاریخچه پزشکی و بحث در مورد علائم و نشانه ها آغاز می شود. آزمایشات و روشهایی که برای تشخیص مدولوبلاستوما استفاده می شود عبارتند از:

• معاینه عصبی. در طی این روش ، بینایی ، شنوایی ، تعادل ، هماهنگی و رفلکس ها آزمایش می شوند. این به شما کمک می کند تا مشخص کنید کدام قسمت از مغز ممکن است تحت تأثیر تومور قرار گیرد.
• آزمایشات تصویربرداری. آزمایشات تصویربرداری می توانند به تعیین محل و اندازه تومور مغزی کمک کنند. این آزمایشات برای شناسایی فشار یا انسداد مسیرهای CSF نیز بسیار مهم هستند. اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) ممکن است بلافاصله انجام شود. این آزمایشات اغلب برای تشخیص تومورهای مغزی استفاده می شود. همچنین ممکن است از تکنیک های پیشرفته ای مانند MRI پرفیوژن و طیف سنجی تشدید مغناطیسی استفاده شود.
• آزمایش نمونه بافت (بیوپسی). نمونه برداری معمولاً انجام نمی شود ، اما اگر آزمایشات تصویربرداری معمولی از مدولوبلاستوما نباشد ، ممکن است توصیه شود. نمونه بافت مشکوک در آزمایشگاه برای تعیین انواع سلول ها تجزیه و تحلیل می شود.
• برداشتن مایع مغزی نخاعی برای آزمایش (پنچری کمر). که به آن شیر نخاعی نیز گفته می شود ، این کار شامل قرار دادن یک سوزن بین دو استخوان در پایین ستون فقرات برای بیرون کشیدن مایع مغزی نخاعی از اطراف آن است. نخاع. این مایعات برای یافتن سلولهای توموری یا سایر ناهنجاری ها آزمایش می شود. این آزمایش فقط پس از کنترل فشار در مغز یا از بین بردن تومور انجام می شود.

درمان

درمان مدولوبلاستوما معمولاً شامل جراحی است که به دنبال آن پرتودرمانی یا شیمی درمانی یا هر دو انجام می شود. سن و سلامت عمومی ، زیر گروه و محل تومور ، درجه و میزان تومور و سایر عوامل در تصمیم گیری های درمانی نقش دارند. گزینه ها عبارتند از:

• جراحی برای از بین بردن تجمع مایعات در مغز. ممکن است یک مدولوبلاستوما رشد کند و مانع جریان مایع مغزی نخاعی شود ، که می تواند باعث تجمع مایعی شود که به مغز فشار وارد می کند (هیدروسفالی). ممکن است جراحی برای ایجاد راهی برای خروج مایعات از مغز (تخلیه بطن خارجی یا شنت بطنی) توصیه شود. گاهی اوقات این روش را می توان با جراحی برای برداشتن تومور ترکیب کرد.
• جراحی برای برداشتن مدولوبلاستوما. جراح مغز کودکان یا بزرگسالان (جراح مغز و اعصاب) تومور را برداشته و مراقب است به بافت اطراف آسیب نرساند. اما گاهی اوقات حذف کامل تومور ممکن نیست زیرا مدولوبلاستوما در نزدیکی ساختارهای حیاتی در اعماق مغز تشکیل می شود. همه بیماران مبتلا به مدولوبلاستوما باید برای درمان هر سلول باقی مانده ، درمان های اضافی را پس از جراحی دریافت کنند.
• پرتودرمانی. یک انکولوژیست پرتوی کودکان یا بزرگسالان پرتودرمانی را به مغز و نخاع با استفاده از پرتوهای پرانرژی مانند اشعه ایکس یا پروتون برای از بین بردن سلول های سرطانی انجام می دهد. از پرتودرمانی استاندارد می توان استفاده کرد ، اما پرتودرمانی و در تعداد محدودی از مراکز عمده مراقبت های بهداشتی در ایالات متحده موجود است مقادیر بالاتر تابشی را به تومورهای مغزی منتقل می کند ، و در نتیجه تابش در معرض بافت سالم اطراف به حداقل می رسد.
• شیمی درمانی. شیمی درمانی از داروهایی برای از بین بردن سلولهای تومور استفاده می کند. به طور معمول ، کودکان و بزرگسالان مبتلا به گیرنده مدولوبلاستوما این داروها را به عنوان تزریق داخل ورید (شیمی درمانی وریدی) استفاده کنید. شیمی درمانی ممکن است بعد از جراحی یا پرتودرمانی یا در موارد خاص همزمان با پرتودرمانی توصیه شود. در برخی موارد ، ممکن است از شیمی درمانی با دوز بالا و به دنبال آن نجات سلول های بنیادی (پیوند سلول های بنیادی با استفاده از سلول های بنیادی خود بیمار) استفاده شود.
• آزمایشات بالینی. آزمایشات بالینی ، شرکت کنندگان واجد شرایط را برای مطالعه اثربخشی درمان های جدید یا مطالعه روش های جدید استفاده از درمان های موجود ، مانند ترکیبات مختلف یا زمان پرتودرمانی و شیمی درمانی ، ثبت نام می کنند. این مطالعات فرصتی را برای آزمایش آخرین گزینه های درمانی فراهم می کند ، هرچند ممکن است خطر عوارض جانبی شناخته نشده باشد. برای مشاوره با پزشک خود صحبت کنید.