خواسته های جنسی زنان به طور طبیعی در طول سال ها نوسان می کند. پایین و پایین معمولاً با شروع یا پایان یک رابطه یا با تغییرات عمده زندگی مانند بارداری ، یائسگی یا بیماری همزمان است. برخی از داروها که برای اختلالات خلقی استفاده می شوند نیز می توانند باعث ایجاد میل جنسی در زنان شوند.
اگر بی علاقگی شما به رابطه جنسی همچنان ادامه داشته باشد یا برطرف شود و باعث پریشانی شخصی شود ، ممکن است به بیماری بنام علاقه جنسی / اختلال برانگیختگی مبتلا شوید.
اما برای کمک گرفتن نیازی به این تعریف پزشکی ندارید. اگر انگیزه جنسی کم یا کاهش میل جنسی به شما اذیت می شود ، تغییراتی در سبک زندگی و تکنیک های جنسی وجود دارد که ممکن است شما را بیشتر در روحیه قرار دهد. برخی از داروها نیز نویدبخش هستند.
اگر می خواهید کمتر رابطه جنسی برقرار کنید شریک زندگی شما این کار را انجام می دهد ، هیچ یک از شما لزوماً خارج از حد معمول افراد مرحله زندگی شما نیست - اگرچه اختلافات ممکن است باعث پریشانی شود.
به همین ترتیب ، حتی اگر میل جنسی شما ضعیف تر از گذشته باشد ، روابط شما ممکن است از همیشه قوی تر باشد. نکته آخر: هیچ عددی جادویی برای تعریف میل جنسی کم وجود ندارد. در زنان متفاوت است.
علائم کم جنسی در زنان عبارتند از:
اگر تمایل شما به رابطه جنسی کم است ، با پزشک خود صحبت کنید . این راه حل می تواند به سادگی تغییر دارویی که مصرف می کنید و بهبود هرگونه بیماری مزمن پزشکی مانند بالا باشدفشار خون یا دیابت
میل به رابطه جنسی مبتنی بر تعامل پیچیده بسیاری از موارد تأثیرگذار بر صمیمیت است ، از جمله بهزیستی جسمی و عاطفی ، تجربیات ، باورها ، سبک زندگی و روابط فعلی شما. اگر در هر یک از این زمینه ها مشکلی را تجربه می کنید ، می تواند روی میل شما به رابطه جنسی تأثیر بگذارد.
طیف گسترده ای از بیماری ها ، تغییرات جسمی و داروها می تواند باعث ایجاد میل جنسی کم شود ، از جمله:
تغییر در سطح هورمون ها ممکن است میل شما به رابطه جنسی را تغییر دهد. این می تواند در طی موارد زیر رخ دهد:
حالت روحی شما می تواند روی میل جنسی شما تأثیر بگذارد. دلایل روانشناختی زیادی در ایجاد میل جنسی کم وجود دارد ، از جمله:
برای بسیاری از زنان ، نزدیکی عاطفی مقدمه ای اساسی برای صمیمیت جنسی است. بنابراین مشکلات در روابط شما می تواند عامل اصلی در میل جنسی پایین باشد. کاهش علاقه به رابطه جنسی اغلب نتیجه مسائل مداوم است ، مانند:
طبق تعریف ، اگر مرتباً فاقد افکار یا میل جنسی باشید ، ممکن است مبتلا به اختلال میل جنسی بیش فعالی تشخیص داده شوید و نبود این احساسات باعث پریشانی شخصی می شود. چه در این تشخیص پزشکی مناسب باشید و چه نباشید ، پزشک می تواند به دنبال دلایلی باشد که میل جنسی شما در آن حد که دوست دارید بالا نباشد و راه هایی برای کمک به شما پیدا کند.
علاوه بر سوال از شما در مورد سابقه پزشکی و جنسی ، پزشک ممکن است:
اکثر زنان از یک روش درمانی با اهداف مختلف این بیماری بهره می برند. این توصیه ها ممکن است شامل آموزش جنسی ، مشاوره و گاهی دارو و هورمون درمانی باشد.
گفتگو با یک درمانگر جنسی یا مشاور ماهر در رفع نگرانی های جنسی می تواند به میل جنسی پایین کمک کند. درمان اغلب شامل آموزش در مورد پاسخ و تکنیک های جنسی است. به احتمال زیاد درمانگر یا مشاور شما توصیه هایی برای خواندن مطالب یا تمرینات زوجین ارائه می دهد. مشاوره زوجین که به مسائل مربوط به روابط می پردازد نیز ممکن است به افزایش احساس صمیمیت و تمایل کمک کند.
پزشک شما می خواهد داروهایی را که قبلاً مصرف می کنید بررسی کند تا ببیند آیا برخی از آنها عوارض جانبی جنسی ایجاد می کنند یا خیر. به عنوان مثال ، داروهای ضد افسردگی مانند پاروکستین (Paxil) و فلوکستین (Prozac ، Sarafem) ممکن است میل جنسی را کاهش دهند. روی آوردن به بوپروپیون (Wellbutrin SR ، Wellbutrin XL) - نوع دیگری از ضد افسردگی - معمولاً میل جنسی را بهبود می بخشد و گاهی اوقات برای زنانی که علاقه جنسی / اختلال برانگیختگی دارند تجویز می شود.
همراه با مشاوره ، پزشک ممکن است دارویی برای افزایش میل جنسی شما تجویز کند. گزینه های مورد تایید سازمان غذا و دارو (FDA) برای زنان یائسه عبارتند از:
این داروها برای استفاده در زنان یائسه مورد تأیید FDA نیستند.
خشکی یا کوچک شدن واژن ، یکی از علائم برجسته سندرم دستگاه ادراری تناسلی یائسگی (GSM) ، ممکن است رابطه جنسی را ناخوشایند کرده و به نوبه خود میل شما را کاهش دهد. برخی از داروهای هورمونی با هدف تسکین علائم GSM می توانند به راحتی جنسیت کمک کنند. و راحت تر بودن در هنگام رابطه جنسی ممکن است میل شما را بهبود بخشد.
درمان های هورمونی احتمالی عبارتند از:
تغییر در سبک زندگی سالم می تواند تفاوت زیادی در میل شما به رابطه جنسی ایجاد کند:
صحبت در مورد میل جنسی کم با پزشک ممکن است برای برخی از زنان دشوار باشد. بنابراین برخی از خانم ها ممکن است به مکمل های گیاهی بدون نسخه مراجعه کنند. با این حال ، FDA چنین محصولاتی را تنظیم نمی کند ، و در بسیاری از موارد ، آنها به خوبی مطالعه نشده اند. مکمل های گیاهی می توانند عوارض جانبی داشته و یا با داروهای دیگری که مصرف می کنید تداخل داشته باشند. همیشه قبل از استفاده از آنها با پزشک صحبت کنید.
یکی از ترکیبات مکمل های گیاهی Avlimil نام دارد. این محصول اثرات شبه استروژن بر بدن دارد. اگرچه استروژن ممکن است میل جنسی شما را تقویت کند ، اما همچنین ممکن است رشد برخی سرطان های پستان را تقویت کند.
انتخاب دیگر یک روغن ماساژ گیاهی به نام Zestra است. این ماده روی کلیتور ، لب و واژن اعمال می شود. یک مطالعه کوچک نشان داد که Zestra در مقایسه با روغن دارونما برانگیختگی و لذت را افزایش می دهد. تنها عارضه جانبی گزارش شده سوزش خفیف در ناحیه تناسلی بود.
میل جنسی پایین می تواند برای شما و همسرتان بسیار دشوار باشد. طبیعی است که اگر نمی توانید به اندازه دلخواه سکسی و رمانتیک باشید - یا قبلاً احساس ناامیدی و ناراحتی می کنید.
در عین حال ، میل جنسی کم باعث می شود همسرتان احساس طرد شود ، که می تواند منجر به درگیری و نزاع شود. و این نوع آشفتگی در روابط می تواند تمایل به رابطه جنسی را بیشتر کاهش دهد.
این ممکن است کمک کند به یاد داشته باشید که نوسانات در میل جنسی بخشی طبیعی از هر رابطه و هر مرحله از زندگی است. سعی کنید تمام توجه خود را به رابطه جنسی معطوف نکنید. در عوض ، مدتی را به پرورش خود و رابطه خود اختصاص دهید.
به پیاده روی طولانی بروید. کمی بیشتر بخوابید. قبل از اینکه از در بیرون بیایید ، شریک زندگی خود را خداحافظی کنید. یک شب خرما در رستوران مورد علاقه خود قرار دهید. احساس خوب در مورد خود و همسرتان در واقع می تواند بهترین پیش بازی باشد.
پزشکان مراقبت های اولیه و متخصصان زنان اغلب به عنوان بخشی از یک ویزیت پزشکی معمول ، در مورد رابطه جنسی و صمیمیت س askال می کنند. از این فرصت استفاده کنید و در مورد نگرانی های جنسی خود صریح باشید.
اگر پزشک شما موضوع را مطرح نکرد ، آن را مطرح کنید. ممکن است از صحبت در مورد رابطه جنسی با پزشک خود احساس خجالت کنید ، اما این موضوع کاملاً مناسب است. در واقع ، رضایت جنسی شما بخشی اساسی از سلامتی و سلامتی شما است.
برای آماده شدن برای این بحث با دکتر خود:
برخی از سوالات اساسی که باید از پزشک بپرسید شامل موارد زیر است:
پزشک در مورد علائمی که تجربه می کنید سوالاتی را می پرسد و وضعیت هورمونی شما را ارزیابی می کند. سوالاتی که پزشک ممکن است بپرسد عبارتند از: